Adem houdt op,
warmte wordt kilte,
diepe kilte als van de dood.
Een lachen wordt stilte,
echo van vragen
dat geen antwoord vindt.
Maar een mensennaam
kan niet vergaan,
niet verzinken in oneindig niets.
Jouw naam
heeft klank en toon gezet
van hoe de jouwen verdergaan.
|
In gemis,
maar ook in vertrouwen
dat leven léven wordt
als er maar genoten wordt,
geliefd en gelachen.
Zo wordt jouw naam
een witte roos aan ons hart,
bloeiend voor altijd,
geurig en welriekend,
maar ook doornig stekend,
want jij bent er niet
als wij jou roepen;
en ons zoeken
zal nooit vinden worden,
geen samen lachen en geen raken meer.
Maar in de stilte
zul jij bloeien aan ons hart
als schitterende herinnering,
levend, tegen alle weerwil in.
Neen, vergeten zullen wij jou niet.
Wees gerust,
rust maar zacht
rust in vrede...
|
Eddy,
Verbijsterd en teneergeslagen zijn uw talrijke FO vrienden om uw plotse heengaan.
De afgelopen jaren hebben we jou leren kennen als een echte vriend, jij was in hart en ziel een vertolker van ons
gedachtengoed : achting, vriendschap en verdraagzaamheid.
Vandaag wordt onze vriendengroep kleiner... en zal uw plaats aan tafel leeg blijven.
Zelden ontbrak je op onze vergadering, steeds was je aanwezig met een positieve instelling en genuanceerde relativiteit, je straalde vertrouwen uit en bovendien was elke ontmoeting een aangenaam moment voor ons allen.
Je was niet iemand die te pas en ten onpas het hoge woord wilde voeren maar als je mening werd gevraagd kwam steeds een antwoord met een hoge dosis gezond verstand. Meer dan 5 jaar hebben wij u mogen verwelkomen en kunnen rekenen op uw bijdrage om van onze club een echte FOclub te maken...
Eddy, we zullen je missen maar zeker niet vergeten.
De FO vrienden en hun echtgenotes.
|
